Red mensenlevens - Ook als niet-arts !
AED Nieuws en Persberichten
Red een mensenleven dankzij de snelle inzet van de AED!
AED
'AED achter gesloten deur helpt niks'
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Woensdag 9 januari 2008 - STEENBERGEN - Mooi plan, denkt André van der Stel als hij in deze krant leest dat de gemeente Steenbergen vijftien AED's (automatische externe defibrillatoren) gaat aanschaffen. Maar hij heeft ook meteen zijn bedenkingen. Want zo'n reanimatieapparaat mag een aardig hulpmiddel zijn, wanneer het achter een ruit ligt te glimmen heb je er niets aan.
Het AED-apparaat, linksvoor op de foto, is langs alle kanten van het glazen kantoortje te bewonderen. Maar als de deur op slot is, kan niemand erbij, ondervond André van der Stel. Ook niet bij een calamiteit. foto Chris van Klinken/ het fotoburo.
Van der Stel, die de bar bij de Steenbergse sporthal 't Cromwiel uitbaat, is met zijn gedachten meteen terug bij afgelopen donderdagmiddag. Tal van vrolijk gestemde senioren bevolken de ruimte. De 'bejaardensoos' heeft een biljartoernooi georganiseerd.
De gezichten staan echter stukken bedrukter na de allereerste afstoot: de man die het spel is begonnen zakt, met de keu nog in de hand, ter plekke in elkaar.
Hartstilstand, vermoeden omstanders onmiddellijk. Van der Stel rent naar het kantoortje van de sporthalbeheerder. Hij weet dat daar een geleende AED zou moeten zijn - het apparaat stond in de zomer nog bij het openluchtzwembad, nu dat gesloten is mag 't Cromwiel ervan profiteren.
En inderdaad: het hulpmiddel staat er, in een handige draagtas. Duidelijk te zien achter de glazen deur. Die onverbiddellijk op slot zit.
Aan de klink rukken helpt geen sikkepit. Er zit niets anders op dan terug te snellen naar het slachtoffer en een 'ouderwetse' handmatige hartmassage te geven, in afwachting van de ziekenwagen.
Dat lijkt in elk geval iets te helpen: de man blijft in leven. Ambulancemedewerkers kunnen even later wél stroomschokken toedienen. Het steekt Van der Stel dat hij dat niet eerder heeft kunnen doen, met de AED.
De afgesloten deur, ach, die kan hij nog wel begrijpen. "Natuurlijk moet het kantoortje van de beheerder op slot. Daar liggen allerlei waardevolle spullen, zoals de sleutels van het gebouw, daar moet niemand aan kunnen komen."
Maar om nu juist dáár een mogelijk levensreddend apparaat op te bergen, dat is op z'n zachtst gezegd niet zo handig. "Het is vanuit de barruimte slechts twintig meter lopen maar niemand kan erbij. Dat kan levens kosten."
't Cromwiel is een van de vijftien plekken waar de gemeente permanent AED's wil plaatsen. Daarmee kunnen desnoods ongeoefende aanwezigen stroomschokken toedienen, die een hart op gang kunnen helpen. Het apparaat geeft zelf gesproken instructies.
Van der Stel's advies: "Er zijn veel seniorenactiviteiten hier, goed gekozen plek dus. Maar zorg in godsnaam dat het ding ook bereikbaar is."
De onfortuinlijke biljarter ligt nog op de intensive care van het Franciscusziekenhuis in Roosendaal, in vrij zorgelijke toestand. "Nu wil ik heus niet beweren dat we dat met die defibrillator hadden kunnen voorkomen", haast Van der Stel zich te zeggen. "Maar ik had hem toch liever bij de hand gehad."
De gezichten staan echter stukken bedrukter na de allereerste afstoot: de man die het spel is begonnen zakt, met de keu nog in de hand, ter plekke in elkaar.
Hartstilstand, vermoeden omstanders onmiddellijk. Van der Stel rent naar het kantoortje van de sporthalbeheerder. Hij weet dat daar een geleende AED zou moeten zijn - het apparaat stond in de zomer nog bij het openluchtzwembad, nu dat gesloten is mag 't Cromwiel ervan profiteren.
En inderdaad: het hulpmiddel staat er, in een handige draagtas. Duidelijk te zien achter de glazen deur. Die onverbiddellijk op slot zit.
Aan de klink rukken helpt geen sikkepit. Er zit niets anders op dan terug te snellen naar het slachtoffer en een 'ouderwetse' handmatige hartmassage te geven, in afwachting van de ziekenwagen.
Dat lijkt in elk geval iets te helpen: de man blijft in leven. Ambulancemedewerkers kunnen even later wél stroomschokken toedienen. Het steekt Van der Stel dat hij dat niet eerder heeft kunnen doen, met de AED.
De afgesloten deur, ach, die kan hij nog wel begrijpen. "Natuurlijk moet het kantoortje van de beheerder op slot. Daar liggen allerlei waardevolle spullen, zoals de sleutels van het gebouw, daar moet niemand aan kunnen komen."
Maar om nu juist dáár een mogelijk levensreddend apparaat op te bergen, dat is op z'n zachtst gezegd niet zo handig. "Het is vanuit de barruimte slechts twintig meter lopen maar niemand kan erbij. Dat kan levens kosten."
't Cromwiel is een van de vijftien plekken waar de gemeente permanent AED's wil plaatsen. Daarmee kunnen desnoods ongeoefende aanwezigen stroomschokken toedienen, die een hart op gang kunnen helpen. Het apparaat geeft zelf gesproken instructies.
Van der Stel's advies: "Er zijn veel seniorenactiviteiten hier, goed gekozen plek dus. Maar zorg in godsnaam dat het ding ook bereikbaar is."
De onfortuinlijke biljarter ligt nog op de intensive care van het Franciscusziekenhuis in Roosendaal, in vrij zorgelijke toestand. "Nu wil ik heus niet beweren dat we dat met die defibrillator hadden kunnen voorkomen", haast Van der Stel zich te zeggen. "Maar ik had hem toch liever bij de hand gehad."