Red mensenlevens - Ook als niet-arts !
AED Nieuws en Persberichten
Red een mensenleven dankzij de snelle inzet van de AED!
AED
Reanimeren moet iedereen leren.
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Drie jaar geleden kreeg hij op die dag een hartstilstand.
De kwieke, 64-jarige West-Fries zal die zomerse junidag in 2004 nooit meer vergeten. ,,Ik was op de veiling van Broek op Langedijk aan het kloeten. Dat is een aan de groenteveiling gerelateerde sport waarbij je met een stok een bootje zo snel mogelijk door het water moet duwen. Ik liep op kop, het ging als een speer.''
Toen hij tussen twee wedstrijden in even op de kant stond, ging het mis. Hij zakte zomaar in elkaar. ,,Vijf dagen later werd ik wakker op de intensive care van het ziekenhuis in Alkmaar." Dat hij daar zijn ogen open kon doen, had Siem te danken aan drie mannen die deden wat ze moesten doen: direct de ambulance bellen en beginnen met reanimeren. Voor Siem kwam de hartstilstand totaal onverwacht. ,,Ik was topfit, had nog nooit een seintje gehad dat er iets fout was met mijn rikketik."
Gelukkig zijn er meer mensen die zoals Siem kunnen navertellen dat ze een hartstilstand hebben gehad en er bovendien weer helemaal bovenop zijn gekomen. ,,Maar liefst 89 procent van de overlevers functioneert na een poosje weer min of meer op het niveau van voor de hartstilstand," vertelt Will Goossens van de Nederlandse Hartstichting.
Goossens is progammaleider van het Nationaal Programma Hartstilstand, een grootschalig programma van vijf jaar dat bestaat uit diverse projecten. ,,Maar allemaal met één doel: het verhogen van de overlevingskans van slachtoffers van een hartstilstand. Die is nu met vijf à tien procent gewoon te laag. Het aantal overlevers moet in 2012 zijn toegenomen tot 25 procent."
Het Nationaal Programma Hartstilstand begon dit voorjaar met de 'zes minuten campagne'. Goossens: ,,De eerste zes minuten van een hartstilstand zijn cruciaal. Maar zo snel is een ambulance vrijwel nooit ter plaatse. Als omstanders meteen ingrijpen, is de overlevingskans aanzienlijk. Wij willen de Nederlandse bevolking er vanaf 30 september bewust van maken dat een hartstilstand iedereen kan treffen. Elke week driehonderd mensen, dat is een volle Boeing 747. Daar kan je partner in zitten, je buurman, je collega, vriendin, sportmaatje of andere dierbaren. Een hartstilstand kondigt zich niet aan, er is meestal geen enkel voorteken, hij slaat plotseling en meedogenloos toe."
Maar de campagne is er niet om mensen bang te maken. ,,Integendeel, eigenlijk is het een heel positieve campagne omdat we focussen op het overleven van de hartstilstand."
Zo'n 35 procent van de Nederlanders kan reanimeren. Dat zijn vier miljoen mensen. Zij zorgen er al voor dat 150 tot 200 van de in totaal 300 mensen per week die worden getroffen door een hartstilstand, worden gereanimeerd voordat de ambulance arriveert.
Goossens: ,,Dat is al heel mooi, en uniek in Europa, maar geen reden om tevreden te zijn. Het betekent nog steeds dat zo ongeveer 100 mensen per week overlijden aan een hartstilstand omdat omstanders niet weten wat ze moeten doen. En eigenlijk is er geen enkel argument te verzinnen waarom niet iedereen zou leren reanimeren. Overal in het land worden cursussen gegeven. Er is er altijd wel een in de buurt, kijk op www.reanimatiepartner.nl waar precies. Een cursus duurt bovendien in totaal maar zes uur. Die tijd zou iedereen over moeten hebben voor het redden van een leven."
Dat tegenwoordig veel bedrijven een automatische externe defibrillator (AED) in huis hebben, en deze ook steeds vaker zijn te vinden in de openbare ruimte, doet niets af aan die noodzaak. De AED is een geweldig apparaat, maar het vervangt de basisvaardigheden van het reanimeren niet. Het begint ermee dat omstanders een hartstilstand weten te herkennen.
De Nederlandse Hartstichting zou graag zien dat reanimeren wordt ingepast in het lespakket op middelbare scholen. Goossens: ,,Het zou bijvoorbeeld ook een vast onderdeel kunnen worden van de lessen lichamelijke opvoeding, of, zoals in Duitsland, van het halen van het rijbewijs."
Helaas betekent het niet dat als alle Nederlanders zouden kunnen reanimeren, er nooit meer iemand overlijdt aan een hartstilstand. ,,Soms helpt niets meer. Dat was spijtig genoeg het geval bij de onlangs op 42-jarige leeftijd overleden acteur Roef Ragas."
Maar ook als reanimatie niet heeft mogen baten, geven omstanders en nabestaanden volgens Goossens aan dat het toch een prettig gevoel is dat alles wat mogelijk was, is gedaan om het leven te redden. ,,Het is op zichzelf al een heftige aangelegenheid om getuige te zijn van een hartstilstand. Maar als je dan ook nog met twee linkerhanden staat, is het ronduit traumatisch."
Siem Groot heeft nog geregeld contact met de drie mannen die hem het leven hebben gered. ,,De behoefte aan contact komt duidelijk van twee kanten. Het was zowel voor hen als voor mij een zeer aangrijpende gebeurtenis." Zodra hij was opgeknapt, heeft Siem zelf een reanimatiecursus gevolgd. ,,Ik hoop het nooit mee te maken, maar als het nodig is, weet ik wat ik moet doen."
De kwieke, 64-jarige West-Fries zal die zomerse junidag in 2004 nooit meer vergeten. ,,Ik was op de veiling van Broek op Langedijk aan het kloeten. Dat is een aan de groenteveiling gerelateerde sport waarbij je met een stok een bootje zo snel mogelijk door het water moet duwen. Ik liep op kop, het ging als een speer.''
Toen hij tussen twee wedstrijden in even op de kant stond, ging het mis. Hij zakte zomaar in elkaar. ,,Vijf dagen later werd ik wakker op de intensive care van het ziekenhuis in Alkmaar." Dat hij daar zijn ogen open kon doen, had Siem te danken aan drie mannen die deden wat ze moesten doen: direct de ambulance bellen en beginnen met reanimeren. Voor Siem kwam de hartstilstand totaal onverwacht. ,,Ik was topfit, had nog nooit een seintje gehad dat er iets fout was met mijn rikketik."
Gelukkig zijn er meer mensen die zoals Siem kunnen navertellen dat ze een hartstilstand hebben gehad en er bovendien weer helemaal bovenop zijn gekomen. ,,Maar liefst 89 procent van de overlevers functioneert na een poosje weer min of meer op het niveau van voor de hartstilstand," vertelt Will Goossens van de Nederlandse Hartstichting.
Goossens is progammaleider van het Nationaal Programma Hartstilstand, een grootschalig programma van vijf jaar dat bestaat uit diverse projecten. ,,Maar allemaal met één doel: het verhogen van de overlevingskans van slachtoffers van een hartstilstand. Die is nu met vijf à tien procent gewoon te laag. Het aantal overlevers moet in 2012 zijn toegenomen tot 25 procent."
Het Nationaal Programma Hartstilstand begon dit voorjaar met de 'zes minuten campagne'. Goossens: ,,De eerste zes minuten van een hartstilstand zijn cruciaal. Maar zo snel is een ambulance vrijwel nooit ter plaatse. Als omstanders meteen ingrijpen, is de overlevingskans aanzienlijk. Wij willen de Nederlandse bevolking er vanaf 30 september bewust van maken dat een hartstilstand iedereen kan treffen. Elke week driehonderd mensen, dat is een volle Boeing 747. Daar kan je partner in zitten, je buurman, je collega, vriendin, sportmaatje of andere dierbaren. Een hartstilstand kondigt zich niet aan, er is meestal geen enkel voorteken, hij slaat plotseling en meedogenloos toe."
Maar de campagne is er niet om mensen bang te maken. ,,Integendeel, eigenlijk is het een heel positieve campagne omdat we focussen op het overleven van de hartstilstand."
Zo'n 35 procent van de Nederlanders kan reanimeren. Dat zijn vier miljoen mensen. Zij zorgen er al voor dat 150 tot 200 van de in totaal 300 mensen per week die worden getroffen door een hartstilstand, worden gereanimeerd voordat de ambulance arriveert.
Goossens: ,,Dat is al heel mooi, en uniek in Europa, maar geen reden om tevreden te zijn. Het betekent nog steeds dat zo ongeveer 100 mensen per week overlijden aan een hartstilstand omdat omstanders niet weten wat ze moeten doen. En eigenlijk is er geen enkel argument te verzinnen waarom niet iedereen zou leren reanimeren. Overal in het land worden cursussen gegeven. Er is er altijd wel een in de buurt, kijk op www.reanimatiepartner.nl waar precies. Een cursus duurt bovendien in totaal maar zes uur. Die tijd zou iedereen over moeten hebben voor het redden van een leven."
Dat tegenwoordig veel bedrijven een automatische externe defibrillator (AED) in huis hebben, en deze ook steeds vaker zijn te vinden in de openbare ruimte, doet niets af aan die noodzaak. De AED is een geweldig apparaat, maar het vervangt de basisvaardigheden van het reanimeren niet. Het begint ermee dat omstanders een hartstilstand weten te herkennen.
De Nederlandse Hartstichting zou graag zien dat reanimeren wordt ingepast in het lespakket op middelbare scholen. Goossens: ,,Het zou bijvoorbeeld ook een vast onderdeel kunnen worden van de lessen lichamelijke opvoeding, of, zoals in Duitsland, van het halen van het rijbewijs."
Helaas betekent het niet dat als alle Nederlanders zouden kunnen reanimeren, er nooit meer iemand overlijdt aan een hartstilstand. ,,Soms helpt niets meer. Dat was spijtig genoeg het geval bij de onlangs op 42-jarige leeftijd overleden acteur Roef Ragas."
Maar ook als reanimatie niet heeft mogen baten, geven omstanders en nabestaanden volgens Goossens aan dat het toch een prettig gevoel is dat alles wat mogelijk was, is gedaan om het leven te redden. ,,Het is op zichzelf al een heftige aangelegenheid om getuige te zijn van een hartstilstand. Maar als je dan ook nog met twee linkerhanden staat, is het ronduit traumatisch."
Siem Groot heeft nog geregeld contact met de drie mannen die hem het leven hebben gered. ,,De behoefte aan contact komt duidelijk van twee kanten. Het was zowel voor hen als voor mij een zeer aangrijpende gebeurtenis." Zodra hij was opgeknapt, heeft Siem zelf een reanimatiecursus gevolgd. ,,Ik hoop het nooit mee te maken, maar als het nodig is, weet ik wat ik moet doen."
Reanimatie bij een hartstilstand kan levens redden. Alleen: nog geen derde van alle Nederlanders weet hoe je dat moet doen.
De Hartstichting begint daarom op Wereldhartdag, zondag 30 september, een nieuwe campagne
Om uit te printen: Hoe werkt animeren?
Siem Groot viert twee keer per jaar zijn verjaardag. Op 6 juli deed hij dat altijd al, maar sinds een paar jaar is ook 17 juni een feestdag.
Om uit te printen: Hoe werkt animeren?
Siem Groot viert twee keer per jaar zijn verjaardag. Op 6 juli deed hij dat altijd al, maar sinds een paar jaar is ook 17 juni een feestdag.